(რეზონანსი) "მე გა­მო­ვი­ა­რე საკ­მა­ოდ ხან­გრძლი­ვი ცხოვ­რე­ბა. თუ მი­ვაღ­წიე, წელს 84 წელი შე­მის­რულ­დე­ბა. ჯერ მინ­და მო­გიყ­ვეთ იმა­ზე, თუ რას მო­ვეს­წა­რი. დარ­წმუ­ნე­ბუ­ლი ვარ, ბევ­რი ჩემი კო­ლე­გა ინატ­რებ­და ასეთ ბედ-იღ­ბალს", - ამის შესახებ განცხადებას ჟურნალ "OK"- თან კომპოზიტორი გია ყანჩელი აკეთებს.

"ჟურ­ნა­ლის­ტე­ბი ძა­ლი­ან ხში­რად მე­კი­თხე­ბი­ან - თუ ასე ბედ­ნი­ე­რი ბრძან­დე­ბით, რა­ტომ წერთ ასეთ ტრა­გი­კულ მუ­სი­კას? მე ვპა­სუ­ხობ: თქვენ გნე­ბავთ, რომ უბე­დუ­რი ვიყო და დავ­წე­რო ხა­ლი­სი­ა­ნი მუ­სი­კა? ტრა­გი­კულ მუ­სი­კას იმი­ტომ ვწერ, რომ მი­უ­ხე­და­ვად ჩემი ასე­თი ბედ­ნი­ე­რი ცხოვ­რე­ბი­სა, გარ­შე­მო რაც ხდე­ბა, ჩემს სამ­შობ­ლო­ში, მსოფ­ლი­ო­ში, არა­სო­დეს მაძ­ლევ­და უფ­ლე­ბას, და­მე­წე­რა სხვა­ნა­ი­რი მუ­სი­კა. ამი­ტომ ის ძი­რი­თა­დად სევ­დი­ა­ნი და ტრა­გი­კუ­ლია.

მე მო­გი­ყე­ვით, რას მო­ვეს­წა­რი. ახლა კი მო­გიყ­ვე­ბით იმას, რა­საც ვერ მო­ვეს­წრე­ბი. სამ­წუ­ხა­როდ, ვერ მო­ვეს­წრე­ბი ჩემს ქა­ლაქ­ში ტრა­დი­ცი­უ­ლი, ფი­ლარ­მო­ნი­უ­ლი ცხოვ­რე­ბის და­ფუძ­ნე­ბას, ეს იმას ნიშ­ნავს, რომ მუ­სი­კის მოყ­ვა­რუ­ლებ­მა წი­ნას­წარ იცოდ­ნენ, რო­დის შეს­რულ­დე­ბა მო­ცარ­ტი, ბრამ­სი, ბახი, სტრა­ვინ­სკი და ასე შემ­დეგ. იგი­ვეს ნატ­რობ­და ჩემ­თან ერ­თად ჯან­სუღ კა­ხი­ძე, მაგ­რამ ამას ვერ მო­ეს­წრო ის და ვერ მო­ვეს­წრე­ბი მეც. ქვე­ყა­ნა და ერი, სა­დაც ეს კლა­სი­კო­სე­ბი ან თა­ნა­მედ­რო­ვე მუ­სი­კის ბრწყინ­ვა­ლე წარ­მო­მად­გენ­ლე­ბი არ სრულ­დე­ბა, არ შე­იძ­ლე­ბა ჩა­ით­ვა­ლოს მა­ღა­ლი კულ­ტუ­რის მა­ტა­რე­ბელ ერად.

იცით, კი­დევ რას ვერ მო­ვეს­წრე­ბი? რომ სა­ქარ­თვე­ლო­ში არ­სე­ბობ­დნენ პო­ლი­ტი­კო­სე­ბი და პარ­ლა­მენ­ტი, სა­დაც სა­წი­ნა­აღ­მდე­გო აზ­რის მქო­ნე პი­როვ­ნე­ბე­ბი არ მი­ა­ყე­ნე­ბენ ერ­თმა­ნეთს შე­უ­რა­ცხყო­ფას, სი­ძულ­ვილს და გესლს. აი, ამას ვერ მო­ვეს­წრე­ბი..."- აცხადებს კომპოზიტორი ჟურნალთან.