ზამთარი, როგორც წესი, განსაკუთრებით “დატვირთულია” ვირუსებით, რომლებიც მწვავე რესპირატორულ დაავადებებს იწვევენ. არასპეციალისტისთვის ზოგჯერ ძალიან ძნელია მწვავე რესპირატორული დაავადების, ე.წ. გაციების და გრიპის ერთმანეთისგან გარჩევა.

მართალია, ჩვენთვის ჩვეულებრივი ადამიანებისთვის გრიპი და გაციება ერთმანეთს ჰგავს და მსგავსი სიმპტომები აქვს, მაგრამ ექიმებისთვის ისინი სრულიად სხვადასხვა დაავადებებია და სხვადასხვა მკურნალობის მეთოდებს საჭიროებს. ამიტომ აუცილებელია ჩვენ თვითონაც ვიცოდეთ როგორ განვასხვავოთ ერთმანეთისგან გრიპი და გაციება.

1. გრიპი ყოველთვის იწყება უეცრად. როგორ წესი, დაავადების შემოტევის ზუსტი დღისა და საათის დასახელებაც კი შეიძლება ხოლმე. მრდ-სთვის კი დამახასიათებელია სიმპტომების თანდათანობითი გამოკვეთა (სურდო, ყელის ტკივილი).

2. გრიპის პირველი სიმტომებია თავის, თვალების, კუნთების ტკივილი, შემცივნება, თავბრუსხვევა, ოფლდენა, ტანში მტვრევა და ტემპერატურის მკვეთრი მომატება (39 ან მეტი). მდრ კი იწყება ცხვირის გაჭედვით და ყელის ტკივილით. ტემპერატურა იშვიათად ადის 38, 5-ზე მაღლა.

3. ცემინება – გაციების თანმდევი ნიშანია, რომელიც როგორც წესი, არასოდეს ახლავს გრიპს.

სამაგიეროდ იგივეს ვერ ვიტყვით ხველებაზე. გაციების დროს ხველა დაავადების დასაწყისში ჩნდება. იგი მშრალი და საშუალო სიძლიერისაა. გრიპის დროს კი ხველა მეორე ან მესამე დღეს იწყება(მასთან ერთად ჩნდება სურდო და ყელის ტკივილი). გრიპის ხველა ძალიან ძლიერი და დამღლელია,ხშირად თან სდევს ტკივილი მკერდის არეში, რაც გამოწვეულია იმით, რომ გრიპის ვირუსი “დაბინავდა” ტრაქეის ლორწოვან გარსში.

4. გრიპის დროს მკვეთრად არის გამოხატული ინტოქსიკაცია, ანუ ორგანიზმის მოწამვლა მავნე ნივთიერებებით, რომლებიც ჩნდება ვირუსებისა და დამცავვი უჯრედების დაშლის შედეგად.

5. კლასიკური გრიპი მიმდინარეობს უფრო რთულად, ვიდრე მრდ და ხშირად აქვს გართულებები პნევმონიის, გულ-სისხლძარღვთა სისტემის ან ნერვული სისტემის დაზიანების სახით.

6. გაციების შემთხვევაში ერთი კვირით სახლში ყოფნისა თუ წოლითი რეჟიმის შემდეგ ადამიანი ცხოვრების ჩვეულ რიტმს ადვილად უბრუნდება. უფრო მეტიც, შეიძლება არც დარჩეს სახლში და განაგრძოს მუშაობა, თუმცა ამგვარი ქცევა არ არის რეკომენდებული. გრიპის შემთხვევაში კი რეაბილიტაციის პროცესი შესაძლოა მთელ თვეს გაგრძელდეს: დიდხანს რჩება თავბრუსხვევა, წნევის მერყეობა, უმადობა, თვალები თავისით იხუჭება. ეს არის ე.წ. “ასთენიური სინდრომი” – ძალების გამოცლა. ამ დროს აუცილებელია წოლითი რეჟიმის შენარჩუნება, რადგან შესაძლოა დაავადების “შემობრუნება” მოხდეს.

(ინტერმედია)