ერ­თი­ა­ნი ეროვ­ნუ­ლი გა­მოც­დე­ბის დას­რუ­ლე­ბის შემ­დეგ გა­ნას­კუთ­რე­ბუ­ლი ყუ­რა­დღე­ბის ქვეშ ექ­ცე­ვი­ან ის აბი­ტუ­რი­ენ­ტე­ბი, რომ­ლე­ბიც მა­ღა­ლი ქუ­ლე­ბით ჩა­ი­რი­ცხნენ უმაღ­ლეს სას­წავ­ლებ­ლებ­ში და სა­კუ­თა­რი ცოდ­ნით მო­ი­პო­ვეს სწავ­ლის და­ფი­ნან­სე­ბა. ქო­ბუ­ლე­თის მუ­ნი­ცი­პა­ლი­ტე­ტის სო­ფელ ქვე­და კვი­რი­კეს სა­ჯა­რო სკო­ლის მოს­წავ­ლე­ები ნია, ნინი და ვი­ო­ლე­ტა შა­ქა­რიშ­ვი­ლები 100%-იანი გრან­ტის მფლო­ბე­ლე­ბი გახ­დნენ. ისი­ნი გარ­და იმი­სა, რომ ბი­ძაშ­ვი­ლე­ბი არი­ან, ერთ კლას­შიც სწავ­ლობ­დნენ.

"ქვე­და კვი­რი­კეს სა­ჯა­რო სკო­ლა­ში ვსწავ­ლობ­დი. სამ­წუ­ხა­როდ, სკო­ლა ვერ­ცხლის მე­დალ­ზე და­ვამ­თავ­რე, თუმ­ცა ამან სა­მო­მავ­ლოდ სტი­მუ­ლი მომ­ცა და აბი­ტუ­რი­ენ­ტო­ბი­სას მე­ტად და­ვი­ხარ­ჯე. ილია ჭავ­ჭა­ვა­ძის სა­ხე­ლო­ბის უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში ჩა­ვა­ბა­რე სა­მარ­თალ­ზე. სკო­ლა, რა თქმა უნდა, დიდ როლს თა­მა­შობს გა­ნათ­ლე­ბი­სა და ცოდ­ნის მი­ღე­ბა­ში, გვყავ­და სა­ა­მა­ყო მას­წავ­ლებ­ლე­ბი, სწო­რედ მათ მას­წავ­ლეს შრო­მის­მოყ­ვა­რე­ო­ბა, მაგ­რამ ვფიქ­რობ, იმი­სათ­ვის, რომ გა­მოც­დებ­ზე კარგ შე­დე­გებს მი­აღ­წიო, სას­კო­ლო გა­ნათ­ლე­ბა არ არის საკ­მა­რი­სი. აქვე ვა­ღი­ა­რებ იმა­საც, რომ ბევ­რი რამ თა­ვად აბი­ტუ­რი­ენტზეა და­მო­კი­დე­ბუ­ლი", -  ამბობს "მშობლები.ჯი"-სთან ვიოლეტა შაქარაშვილი.