VII -ის 40-იანი წლებიდან მსოფლიოში ახალი პოლიტიკური თამაშები იწყება. ასპარეზზე გამოდიან არაბები, რომელნიც ერთიან მაჰმადიანურ გლობალურ სივრცეს ქმნიან, რაც თავისთავად იმპერიული იდეოლოგიის კუთხით საკმაოდ საინტერესო პრეცედენტია. ახალი ფორმატით გრძელდება აღმოსავლეთისა და დასავლეთის დაპირისპირება - სასანიანთა ირანის ადგილს უფრო ლმობიერი და მოქნილი არაბული სამყარო იკავებს. მათი უშუალო მეტოქე ისევ ბიზანტიაა, რომელიც, მიუხედავად იმისა, რომ საკმაოდ დასუსტებულია, იუსტინიანეს "ოქროს ხანის" ილუზიებით საზრდოობს.